ลาออกโดยสมัครใจหรือถูกข่มขู่

ลาออก (Resignation)

ลาออกโดยสมัครใจหรือถูกข่มขู่

               การแสดงเจดนาลาออกที่จะมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย จะต้องเป็นการแสดง เจตนาโดยบริสุทธิ์ปราศจากการข่มขู่ ปัญหามักเกิดขึ้นว่ากรณีเช่นใดที่จะถือเกินการข่มขู่ที่ทำให้การแสดงเจตนาลาออกเสียไป ไม่สมบูรณ์ ในทางแพ่งการข่มขู่ที่จะมีผล ทำให้นิติกรรมตกเป็นโมฆียะ จะต้องร้ายแรงถึงขนาดที่จะจูงใจให้ผู้ถูกข่มขู่มีมูลต้องกลัว และเป็นการข่มขู่ที่จะเกิดภัยอันใกล้จะถึง (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164) ลำพังการที่นายจ้างว่ากล่าว ตำหนิการทำงานของลูกจ้าง และเสนอให้ลูกจ้าง ลาออกก็ดี ขู่ว่าหากลูกจ้างไม่เขียนใบลาออกจะถูกตอบสวนทางวินัยก็ดี โดยทั่วไปยังไม่ถือว่าเป็นการข่มขู่ตามกฎหมาย เช่น

               คดีเรื่องหนึ่ง เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2542 นายจ้างแจ้งให้ลูกจ้างทราบว่าไม่พอใจผลการทำงานของลูกจ้างและเสนอให้ลูกจ้างลาออก โดยตกลงจ่ายเงินจำนวนหนึ่งให้ ลูกจ้างตกลงตามข้อเสนอของนายจ้างและลงลายมือชื่อในหนังสือลาออกโดยให้มีผลเป็นการลาออกวันที่ 1 กันยายน 2542 ถือว่าการแสดงเจตนาลาออกของลูกจ้าง มีผลตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคม 2542 แล้ว (คำพิพากษาฎีกาที่ 1397/2544)

               คดีอีกเรื่องหนึ่ง ลูกจ้าง 4 คน ทำงานในโครงการก่อสร้างถนนสายพัทยา-ระยอง ตอนหนึ่ง เมื่อโครงการดังกล่าวใกล้จะเสร็จเรียบร้อย นายช่างโครงการซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของลูกจ้างเรียกลูกจ้างไปพบ แล้วแจ้งว่านายจ้างไม่มีงานในโครงการใหม่ ขอให้ลูกจ้างลาออกกลับไปพักผ่อนที่บ้านของตนเองก่อน เมื่อมีงานใหม่จะเรียกกลับมาทำงาน ลูกจ้างจึงทำใบลาออกยื่นต่อนายจ้าง โดยไม่ปรากฏข้อเท็จจริง ว่านายช่างโครงการบังคับ ข่มขู่ หรือกระทำการอันมิชอบประการอื่น เป็นเหตุให้ลูกจ้างขาดอิสระในการตัดสินใจแต่ประการใด เป็นกรณีที่ลูกจ้างทั้งสี่สมัครใจลาออก ไม่ใช่ถูกนายจ้างเลิกจ้าง (คำพิพากษาฎีกาที่ 6048-6051/2546)

               นอกจากนี้ การขู่ว่าจะใช้สิทธิตามกฎหมายหรือตามปกตินิยมไม่ถือเป็นการ ข่มขู่ที่จะมีผลทำให้การลาออกตกเป็นโมฆียะ เช่น ลูกจ้างทำงานในตำแหน่งผู้จัดการ ส่วนขาย ผู้จัดการฝ่ายขายซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเรียกลูกจ้างไปพบที่ห้อง และแจ้ง ข้อกล่าวหาว่าลูกจ้างประกอบธุรกิจแข่งขันกับนายจ้างฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับ แล้วขู่ว่าหากไม่ยอมลงชื่อในแบบพิมพ์หนังสือขอลาออก จะดำเนินการแม้จะไม่ได้บอกว่าจะดำเนินการอย่างไร แต่ก็เห็นได้ว่าจะดำเนินการกับลูกจ้างซึ่งฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้าง เป็นการขู่ว่าจะใช้สิทธิตามปกตินิยม ไม่เป็นการข่มขู่ถือว่าลูกจ้างสมัครใจลาออก (คำพิพากษาฎีกาที่ 165/2546)